ค่านิยมของสังคมไทยที่ตีตรา คนสักลาย ด้วยทัศนคติแบบลบ ๆ

คนสักลาย

ในยุคสมัยนี้ศิลปะการสักลายได้กลายมาเป็นวัฒนธรรมสากลที่คนทั่วโลกต่างก็ชื่นชอบ ในสายตาของคนในประเทศไทยเองก็เช่นกัน มีการเปิดกว้างในเรื่องของการสักลายมากยิ่งขึ้น แต่ก็ยังคงหลงเหลือร่องรอยของทัศนคติด้านลบที่มีต่อคนสักลายอยู่พอสมควร ไม่ว่าจะเป็นการรู้สึกระแวงผู้ที่มีรอยสัก การปลูกฝังกันไปต่าง ๆ นา ๆ ว่าการสักเป็นเรื่องที่อันตราย เป็นต้น ในวันนี้เราจะพาทุกท่านมองย้อนกลับไปถึงความสัมพันธ์ของ “คนไทย กับ รอยสัก” ว่าเหตุใดกัน คนสักลาย จึงถูกตีตราว่าเป็นคนไม่ดี เราไปดูกันเลย ค่านิยมของคนไทยต่อ คนสักลาย และรอยสักในอดีต เราจะมาย้อนดูกันถึงค่านิยมในอดีต ที่เป็นต้นตอทำให้หลายต่อหลายคนมีมุมมองและทัศนคติที่ไม่ดีต่อคนสักลายกัน ในที่นี้เราจะขอแบ่งเป็น 2 ข้อ โดยจะแบ่งเป็นค่านิยมในอดีตของทั้งในประเทศและต่างประเทศ 1.คนสักลาย ในประเทศไทย มาดูกันที่ความหมายของการสัก ตามพจนานุกรมราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 การสักเป็นการนำเหล็กแหลมแทงด้วยวิธีการหรือเพื่อประโยชน์ต่าง ๆ โดยเขียนอธิบายต่อไว้ว่า การสักข้อมือเป็นการขึ้นทะเบียนชายฉกรรจ์ ส่วนสักบริเวณใบหน้านั้นคือผู้ต้องโทษปราชิก แสดงว่าค่านิยมต่อการสักลายของคนสมัยก่อน มีไว้เพื่อแบ่งชนชั้นว่าใครเป็นทาส ใครเป็นนักโทษและใครเป็นชนชั้นล่าง 2.คนสักลายในต่างประเทศ ต่างประเทศก็มีวัฒนธรรมเช่นเดียวกับของไทยอย่างเช่นในยุคกรีก ที่มีการสักใบหน้าเพื่อแสดงความเป็นทาส และในยุคถัดมาการสักบริเวณใบหน้าจะถือว่าเป็นการลบหลู่พระเจ้า จึงถือว่าใครที่มีลายสักเป็นพวกขี้ยาและเป็นอันธพาล ค่านิยมของคนไทยต่อคนสักลายและรอยสักในปัจจุบัน ค่านิยมของคนไทยที่มีต่อคนสักลายก็ยังคงหลงเหลือมุมมองเนกาทีฟให้ได้เห็นถึงแม้ว่าจะถูกทำให้เป็นแฟชั่นแล้วก็ตาม มุมมองต่าง ๆ เหล่านั้นถูกสอดแทรกอยู่ในทุก ๆ เรื่องราวในปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นข่าวที่เคยตีพิมพ์ออกมาว่าสถาบันทางการศึกษาสถาบันหนึ่งห้ามคนมีรอยสักเข้าสมัครเรียน […]